Dag #5 De Afloop

img_3869Ik snap wel dat restaurants zoveel mogelijk tafels op een zo klein mogelijk oppervlak willen plaatsen, het genereert immers meer omzet.

Het nadeel is soms wel dat je soms bijna bij je buren op schoot en je dus ongevraagd luisteraar bent van tafel 5FM.

Gisteren aten we in Lust in Hilversum en op minder dan een halve meter afstand zaten een jongeman en een vrouw. Mijn hokjesgeest plaatste deze mensen meteen in de categorie: zoon met moeder, ouders gescheiden en nu met mams luxe uit eten. De jongen was tamelijk knap, met grote blauwe ogen en hij had een beetje flaporen. Onze blikken ontmoetten elkaar even ter begroeting.  Ze zaten er waarschijnlijk net want ze waren net zoals wij net begonnen aan het brood met huisgemaakte eiersalade.

Bij de zalmgerechtjes zag ik opeens dat de jongen met beide handen de handen van de vrouw in de zijne nam. Het zag eruit als een bemoedigend gebaar, alsof hij haar moed insprak. Misschien onderging zijn moeder een zware periode. Getriggerd door dit gebaar keek ik iets vaker dan nodig in de richting van hun tafel.

Ik deed mijn best om me te concentreren op het gesprek met G., die jarig was, en een betrokken gesprekspartner verdiende. Maar toen de mosselen kwamen, zag ik weer hoe de jongen en zijn moeder elkaars handen streelden. Ik dacht dat hij misschien verstandelijk beperkt was en daarom wat extra aandacht van zijn moeder nodig had, maar toen ik hem goed bekeek, meende ik niets dan blinde verliefdheid in zijn ogen te zien. Het koppel werd uit het moeder en zoon hokje gesleurd en in het mrs. Robinson hokje gezet.

Bij de carpaccio hoorde ik hem vertellen hoe tof hij zijn economie docente vindt, omdat ze motorrijdt. En hij legde de vrouw uit waar zijn vrienden naartoe op vakantie gingen. Hij had het over ‘Cherso’ en Albufeira. De jongen kon niet ouder zijn geweest dan twintig terwijl de vrouw minstens 50 was.

We aten voor het eerst in ons leven inktvisinkt en ik besloot de vrouw wat beter te bekijken. Ze had blond haar en een zongebruinde huid, alles wat ze droeg was blauw. Haar jurk, haar schonen, haar horloge, haar oorbellen. Alleen haar nagels waren felrood geverfd met gellak. Ze had een normaal postuur en de nodige leefrimpels. Ze had iets klassieks, maar was niet overdreven sophisticated.

Ik vond het opvallend hoe snel ze aten. Ik denk dat ze gewoon snel naar bed wilden samen. Tijdens de steak zag ik hoe ze met haar blauwe hakken langs de schenen van de jong streek terwijl hij haar uitlegde welke voetbalapps hij op zijn telefoon had staan.

Na de vijfde gang hielden ze het voor gezien. Zij betaalde en daarna liepen ze hand in hand naar buiten.

Ik vond het interessant. Ik snap een leeftijdsverschil van tien, misschien twintig jaar. Maar hier zat minstens 30 jaar verschil tussen. Hoe loopt zoiets af? Ik vond het fascinerend en had ze het liefst vanalles willen vragen.

Nadat de spelers van het toneel waren verdwenen, wendde ik me schuldbewust tot G., die in een harde lach uitbarstte en zich hardop afvroeg wat dat in godsnaam was. “Tja, twee mensen die gewoon van elkaar genieten….ik ben alleen benieuwd hoe dat afloopt.” G. Keek me aan en zei: “Dat vraag ik me ook steeds af bij ons.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s