Dag #7 Trouwbollig

Ik wilde altijd al trouwen. In mijn meisjesdromen werden mijn man en ik in een witte koets, voortgetrokken door witte paarden, naar een gigantisch kasteel gereden. Alwaar honderden aanwezigen zouden zien hoe ik in een witte prinsessenjurk naar het altaar werd geleid aan de arm van mijn vader. Om daarna tot in de late uurtjes al dansend de calorieën van de metershoge bruidstaart te verbranden.

Niets van dat gebeurde afgelopen dinsdag toen ik trouwde met de grootste liefde van mijn leven. We kwamen aan in mijn Hyundai i20 en trouwden in het stadhuis van Naarden met 12 aanwezigen. Daarna hadden we een lunch bij Paisan in Hilversum en ’s avonds vertrokken we naar Brass Suites Hotel in Haarlem voor een overnachting.

In eerste instantie zouden we volgend jaar een grote bruiloft organiseren. Misschien wel in Italië of Frankrijk en het zou de bruiloft worden waar ik altijd al van had gedroomd. Maar toen we een paar maanden geleden teleurgesteld vaststelden dat ons hele dak moet worden vervangen, zagen we ons bruiloftsbudget slinken. Daarnaast wakkerde corona onze angst aan. We hebben namelijk niets op papier gezet qua financiële voorwaarden en wat als één van ons zou overlijden aan corona? Dat klinkt heel dramatisch, maar in maart zijn we allebei behoorlijk ziek geweest. Dan ga je anders naar het leven kijken. Daarnaast is er sprake van een inreisverbod voor niet-Amerikanen. Robert mag wel naar Amerika reizen, maar omdat ik officieel niet verwant aan hem was, zou ik niet mee mogen. Mocht er iets gebeuren met zijn familie tijdens de corona pandemie dan wil ik mee kunnen. Vandaar dat we ervoor kozen om nu te trouwen.

We hadden de ceremonie, de lunch en het hotel redelijk op tijd geregeld. Maar mijn jurk en de ringen? Dat hadden we pas op maandagmiddag voor elkaar. Het was een race tegen de klok, maar we hebben het ‘m geflikt. De ceremonie was persoonlijk en snel, de lunch was lekker en er was zelfs een traditioneel ABC gemaakt door mijn moeder. We hebben genoten van de dag en van elkaar. En ik ben voornemens dat te blijven doen tot de dood ons scheidt. Want ik ben wel zo oubollig dat ik daarin geloof.

Voor de teleurgestelde vrienden en familie: er komt zeker nog een feest. Hopelijk op 28-07-2022. Dan vieren we ons papieren huwelijk en dat leent zich prima voor een gaaf themafeest. 

 

One comment

  1. Gefeliciteerd!
    Begrijpelijk dat je het op deze manier regelt. Het scheelt veel discussie. Misschien niet heel romantisch maar dat heb je wel vaker in het leven 😉
    En je papieren huwelijk is een goed excuus om het alsnog dunnetjes over te doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s