Dag #12 Ingewikkeld

img_6128Ik heb al drie dagen niets geschreven. Maar soms ontneemt de dagelijkse gang van zaken me de mogelijkheid om te schrijven.

Zaterdag was ik de hele dag bezig met een quiz die ik ga presenteren op het werk van mijn moeder. Zondag was ik met de moeder van N. naar Dordrecht om de kerstmarkt te bezoeken. Het was een fijne dag met oude en nieuwe herinneringen. Het doet me goed dat er steeds meer lachen zijn dan tranen als we elkaar zien. Ik vraag me dan steeds af hoe N. had gereageerd als hij ons zo had zien zitten. Jankend boven een stuk cheesecake in één of andere lunchroom in Dordrecht. Hij had waarschijnlijk keihard gelachen. Sowieso had hij gezegd: ‘Ben ik bij’.

Gisteren was het druk op werk. Ik moest iets ingewikkelds berekenen (lees: voor mensen die goed in wiskunde zijn een vrij basale som). En ik kwam er niet uit. Ik voelde me weer zoals ik me voelde in de brugklas havo/vwo met een 5 op de eindlijst voor wiskunde waardoor me de toegang tot het vwo werd ontzegd. Uiteindelijk moest ik de hulp van een mannelijke collega inschakelen die het probleem in een minuut oploste (ik zat al een half uur te zwoegen). Wat wel fijn is aan de wiskunde is dat er op elke vraag een antwoord is. En dat antwoord klopt.

In het leven zijn er zoveel vragen waar geen antwoord op komt. Je kunt niet even berekenen wat een ander denkt of voelt, helemaal niet als die ander dood is. En als die ander nog leeft is het ook lastig. Iemand postte laatst iets op Twitter over dat het zo moeilijk is om te praten met de mensen met wie we eigenlijk het liefst zouden willen praten. Ik heb wel een lijstje met dat soort mensen: een vriendin die jarenlang mijn beste vriendin was en sinds twee jaar niet meer, een ex die nooit eerlijk antwoord gaf op vragen die voor mij zo belangrijk waren, de familie van BJ die me het een paar jaar geleden erg moeilijk maakte door de politie op mij af te sturen. De meest prominente vraag is: waarom?

En eigenlijk is het zo zonde van mijn tijd dat ik me met die vragen bezighoud. Juist deze mensen zijn mijn gedachten niet waard. Maar ik wil zo graag begrijpen, snappen wat hen drijft. Maar ze zullen altijd net zo ingewikkeld als die wiskundesommen voor me blijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s