Dag #3 Misbaksel

IISG01_30051000766128_W
Sinds een paar maanden ben ik actief aan het solliciteren. Ik gebruik express het woord actief, omdat je ook passief kunt solliciteren. Bijvoorbeeld als je werkloos bent en een uitkering ontvangt en eigenlijk  niet wilt solliciteren, maar je moet van het UWV.

Afijn, in maart werd ik aangesproken door een recruiter voor een functie bij een relatief groot marktonderzoekbureau. Uiteindelijk werd ik te licht bevonden voor die functie, maar ze hadden nog wel iets anders voor me. Dat leek me ook wel wat. Of ik eerst even een wiskundetest wilde maken. Ik faalde faliekant, had me sinds 5 havo nooit meer zo dom gevoeld. Toen ze me belden om de test te bespreken, dacht ik dat ze me direct zouden afwijzen. Maar dat deden ze niet en ik mocht op gesprek komen. Dat was eigenlijk al een teken aan de wand. Tijdens het gesprek kwam ik er namelijk achter dat het om een kutbaan ging. Waarschijnlijk konden ze niemand vinden, dus dan was zelfs een rekenramp als ik goed genoeg. Uiteindelijk heb ik vriendelijk bedankt.

In mei ging ik op gesprek bij een bedrijf dat trainingen verzorgd. Het was een vreemd bedrijf dat nogal rommelig overkwam en de man met wie ik het gesprek had, had een snotje op zijn bovenlip waar ik het hele gesprek gebiologeerd naar zat te kijken. Wat ik zelf van het gesprek vond gaan? Vroeg hij na een uur. Ik zei dat ik het gesprek wel goed vond gaan, maar dat ik mijn twijfels had over de uitdagendheid van de functie. “Ik denk dat ik hier na twee jaar op uitgekeken ben.” “Ja, dat denk ik ook,”  zei hij “maar dat is niet erg, dan vertrek je toch weer?” Daarna zei hij dat hij het gesprek goed vond gaan en dat hij eigenlijk meteen een tweede gesprek wilde inplannen, maar dat leek mij geen goed idee.

In juni volgde een telefonisch gesprek met een Duits bedrijf waar ik helaas werd afgewezen, want dat leek me wel een mooi avontuur.

En twee weken geleden had ik een gesprek bij een bedrijf in Capelle aan de IJssel. En dat laatste was dan ook meteen het grootste minpunt aan de vacature want voor de rest leek de baan me op het lijf geschreven. En dat wist ik ook duidelijk naar voren te brengen tijdens het gesprek. Maar toen ze de vraag stelden: “Wat zou je het liefst doen als geld geen rol speelt?” antwoordde ik denk ik niet helemaal naar verwachting. Ik had die avond ervoor The Great British Bake Off gekeken en ik zat er nog helemaal in.
“Eh…ik zou de hele dag taarten willen bakken en verhalen schrijven.” Het was even stil en daarna werd er hard gelachen. Een goed teken, dacht ik.
“En jullie dan?” Vroeg ik.
“Nou…ik zou al mijn geld investeren in jonge start-ups en ze begeleiden.” zei de een.
“Ik zou blijven werken, want ik vind mijn werk zo leuk, en misschien zou ik nog vrijwilligerswerk doen. En de rest van de tijd zou ik golfen.” zei de ander.

Toen realiseerde ik me dat mijn antwoord niet toegelachen, maar uitgelachen werd. Na hun perfecte antwoorden, kwam ik vast over als oppervlakkig. Ik weet niet in hoeverre mijn misbaksel van een antwoord invloed zal hebben op mijn eventuele afwijzing. In ieder geval wacht ik nu al 1,5 week op een terugkoppeling.

 

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s