CR #6 Zweterig fruit

 Als je Tripadvisor of de berichten op Reddit moet geloven, moet je zo snel mogelijk maken dat je wegkomt in San José. ‘Er is niets te beleven.’ Zeggen toeristen en zelfs de locals. Maar er zijn ook tegenberichten. Als je San José een kans geeft, kun je mooie plekjes ontdekken. Dus dat hebben we gisteren geprobeerd.

Nadat de Rabobank mijn creditcard had gedeblokkeerd en het geweldige ontbijt van ons hotel gingen we om 8:30 al op pad om de stad te verkennen. We wandelden urenlang door de stad en we zagen de mensen langzaam ontwaken. Het werd steeds drukker op straat, de verkopers van mango’s en ananassen doken steeds vaker op op de hoek van de straat en de winkels openden hun deuren en daarmee werden de winkelstraten gevuld met luide muziek.

We liepen via de wijk Amon, die bekendstaat om zijn mooie huizen, naar de markt waar de lokale bevolking haar boodschappen doet. San José is een kleurrijke stad, maar ook een viezige stad. Zoals Natasja op een gegeven moment zei ‘we bevinden ons nu op het rafelrandje’ toen we een aantal graatmagere junkies en voloptueuze prostituees passeerden. De markt zelf ook had iets vunzigs. Een paar lapjes vis op ijsblokken uitgestald omringd door vliegen, kattenvoer dat werd verkocht met een blinde kat die wachthield naast de zakken. Zweterig fruit en vlees dat wordt aangeprezen door schreeuwerige verkopers die wanhopig iets proberen te verdienen. Wat dat betreft zijn we als Europeanen gewoon verwend. Ik denk aan de Franse markten waar ik altijd veel te veel kocht, omdat alles er zo lekker uitzag.. Nu dacht ik: ‘ als ik hier een stuk fruit koop, ben ik morgen dood.’


Maar tegelijkertijd kijk ik mijn ogen uit. Het ene na het andere mooie beest duikt op en zelfs het onkruid dat hier groeit is mooi. Met name de vrouwen trekken hier zich weinig aan van ons ‘Westerse ideaalbeeld’. De vetrandjes worden in veel te strakke of doorschijnende topjes verpakt en de volle billen en borsten mogen worden gezien. Het is even wennen, maar ik vind het mooi.

Rond 14:00 begon het keihard te regenen en binnen een no-time was ik tot op mijn onderbroek doorweekt. Mijn voeten zwommen in mijn schoenen en bij elke stap die ik zette hoorde ik mijn schoenen soppen. De regen hield aan tot laat in de middag. Dus de rest van de middag brachten we door in een winkelcentrum met vooral heel veel nagelstudio’s en telefoonwinkels waar nooit een klant lijkt te zitten.

‘S Avonds streken we neer in een restaurantje voor taco’s en mojito’s  en daarna gingen we naar een pub voor een biertje en mensen kijken. Maar die jetlag kent geen genade dus we lagen er ook gisteren weer redelijk op tijd in.

Vandaag halen we de auto op en dan zetten we koers naar Orosi waar we twee dagen zullen verblijven op een boerderij waar we mogen helpen met varkens voeren en vee hoeden. Ik heb mijn rijbroek ingepakt dus ben helemaal klaar voor de Lucky Luke experience.

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s