Dag #1 – Lieve kater…

After

After

Jij bent niet voor de poes.

Maar je begon wel na de poes.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik zoveel heb gedronken als gisteravond. Dus veel is dan weer subjectief want 7 alcoholische versnaperingen (waarvan er 3 Licor 43 waren) klinken de ander misschien als een kinderfeestje met Fristi en Ranja in de oren. Maar voor mij was het hardcore.

Ik bezocht met N. Het Concertgebouw waarna we nog een wijntje deden (of waren het er 2?) in het College Hotel. Daarna fietste ik verder naar vrienden om te vertrekken naar Pacific. Bij die vrienden dronk ik ook weer iets en toen we om 00:30 naar de fietsen gingen, sneakte de poes naar buiten. En aangezien de harige stiekemerd nooit buiten komt, moest dat beest gevangen worden. Dus met zijn vieren renden we achter die poes aan, die zich steeds onder de auto’s verstopte. Na een half uur hadden we het dier eindelijk te pakken en kon de kater pas echt beginnen.

Iemand zei dat Pacific ‘leuke muziek’ en ‘mensen van onze leeftijd’ zou herbergen. Ik heb wel gezocht, maar niet gevonden. Het is wel grappig om te zien hoe het modewereld aan het veranderen is en hoe ik achterblijf. Vroeger liep iedereen in vintage jurkjes, maar nu loopt iedereen in een hoge spijkerbroek met een blote buik. Volgens mij droeg 80% van de meiden dezelfde broek. De hooggehakte dame wordt ook schaarser in het straatbeeld. Ik heb niemand op hoge hakken gezien, behalve ikzelf. Gelukkig kreeg ik nog wel een compliment over mijn outfit. Van een ouder stel, dat dan weer wel.

En wat was er mis met de muziek? Er was eerst een bandje dat amper op het podium paste en waarvan de helft van de leden al dronken was. En daarna  was er een Dj die heel vage muziek draaide, op een gegeven moment was er zelfs een nummer met blaffende honden erin. Als het ‘Who let the dogs out’ was geweest had ik er nog wel iets mee gekund, maar dit was echt een blaforkest, letterlijk.

Af en toe moest er ook buiten gerookt worden en het gezelschap waarmee ik was, raakt ook altijd met iedereen aan de praat tijdens het roken. Dus het was buiten best gezellig. Toen we weer naar binnen wilden gaan om te dansen, sloeg ik in een keer mijn likeur achterover waarop een (veel) te jonge jongen aan me vroeg wat ik dronk. ‘Licor 43′ zei ik waarop hij een moeilijk gezicht trok. Ik zei dat ik op de radio had gehoord dat jenever nu heel populair is onder hipsters dus ik vroeg of zij jenever dronken (het was overduidelijk dat ze bier dronken, ik weet niet zo goed waarom ik over jenever begon), ze zeiden van niet.

Tot dat moment ging het goed, maar toen de derde Liquor door mijn slokdarm gleed, was het genoeg geweest. Er ging iemand op mijn voet staan (wat echt fucking veel pijn deed) en opeens vond ik iedereen irritant. Om mee heen waren alleen maar dronken, lompe mensen die te hard praatten en ik voelde me opeens zo oud. En ik dacht aan N. En toen kwam de alcohol in traanvorm naar buiten. Er is niets triesters dan verdriet hebben te midden van blije mensen dus ik taaide af. En terwijl ik naar de fiets liep riep een van de jongens naar me: “hey daar gaat Jenever girl weer!”

Het was een mooie avond totdat ik jankend op het terras verlangde naar de ene ex, vervolgens op de fiets al slingerend een bericht stuurde naar die andere ex en thuis nog eens een half uur boven de wc hing. Toen ik net met moeite een tocht ondernam naar de keuken vroeg mijn huisgenoot: ” Are you okay? You didn’t sound okay last night.” En ik. ben nog steeds niet helemaal okay. Vandaag blijf ik in bed met mijn kater…en mijn poes.

Before

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s