Tofu ist der Teufel

tofuduivelNa maandenlang geteisterd te zijn door financiële crisissen, rechtszaken, werkstress en onmogelijke mannen waren we het er met zijn vieren (Ik en mijn zusje M., I. en haar zusje J.) over eens: we moeten eruit!

Dat er “eruit” gaan, moest wel aan een aantal voorwaarden voldoen:
1. J. had net een nieuwe, oude Volkswagen Polo aangeschaft, dus we wilden sowieso met de auto gaan.
2. Het mocht niet al te duur zijn (zie financiële crisis).
3. De plaats van bestemming moest sowieso buiten Nederland liggen.
4. Het moest een stad zijn waar we alle vier nog niet waren geweest.

Serieuze kanshebbers waren: Bremen, Gent en Düsseldorf en uiteindelijk werd het Bremen.

Op vrijdag de dertiende werden er snel nog wat cd’tjes met 90’s muziek en de Duitse carnavalshit van het moment gebrand voor wat muzikaal entertainment tijdens de rit en ook kwamen er naast vier weekendtassen ook nog twee tassen volgeladen met snoep, chips en drank mee. Niets stond ons nog in de weg om een gemütlich weekend in te gaan. Zie foto van verlichte zielen.

photo (5)

 

Onderweg grapte ik nog: “Je zal maar op vrijdag de dertiende een ongeluk krijgen, dan ga je nooit meer op pad op die dag.” En iedereen moest lachen. Dat lachen zou ons snel vergaan. Bij Groningen nam ik het stuur van J. over voor de rest van de rit. We hadden toen nog zo’n 200 kilometer te gaan. Na een kleine 20 minuten voelde ik echter dat de auto niet meer reageerde op het gaspedaal en ik zag de snelheidsmeter langzaam teruglopen als ware er geen benzine meer (ik weet nog van afgelopen zomer hoe dat voelde). “We hebben een probleem,” mompelde ik en ik parkeerde de auto op de vluchtstrook. Aangezien ik zo rustig bleef, begreep de rest nog niet helemaal waarom ik het nodig vond om de auto langs de snelweg te parkeren. Na een aantal keren contact hebben geprobeerd te maken, werd duidelijk dat de Polo ons in de steek had gelaten. We klommen met jassen aan en dekentjes in de aanslag uit de auto en daar stonden we dan met zijn vieren hulpeloos langs de snelweg. Ongeveer 500 meter van de Duitse grens verwijderd.


mofica

Onder luid gejuich werden achtereenvolgens de Koninklijke Marechaussee (nee, ik kan jullie niet helpen, wij bewaken de grens),  Rijkswaterstaat (plaatste even vijf pylonen en zette zijn digitale waarschuwingsbord op het dak van zijn auto)  en de ANWB onthaald. Door Jan van de ANWB werden we naar een parkeerplaats gesleept waar de auto aan een grondig onderzoek werd onderworpen, maar het zag er niet al te rooskleurig uit. Conclusie: doorgebrande motorkleppen. De auto werd omstreeks 18:00 doodverklaard. J. regelde dat de auto maandag naar de Goorn zou worden gebracht (kosten: 1100 euro die we uiteraard niet hoefden te betalen) en dat wij naar Groningen zouden gebracht door de vrachtwagen die omstreeks 19:00 zou arriveren. Volgens Jan konden we ons Bremen avontuur wel vergeten; er rijden geen treinen van Groningen naar Bremen en ook de autoverhuurders sluiten om 18:00 hun deuren. We probeerden er nog een paar te bellen, maar geen van de verhuurders was bereid nog even op ons te wachten (gat in de markt: autoverhuur voor ’s avonds beginnen).

photo 3 (2)

Toevallig stonden we geparkeerd naast een hotel-restaurant waar we neerstreken en via Airbnb een accommodatie probeerden te regelen. Dat lukte: binnen een kwartier had ik contact met een jongeman uit Groningen die wel bereid was om zijn appartement midden in het centrum op zo’n korte termijn te verhuren. Hulde aan Airbnb.

photo 5

Om 19:00 kwam Henk met de vrachtwagen. We mochten heel stoer plaatsnemen in de cabine en tijdens de rit vroeg I. hem honderduit over het leven in Groningen. Er werd gepraat en geklaagd over de aardbevingen in Groningen, de werkloosheid in Pekela en de aanwezigheid van gastarbeiders. Leuk om te weten was dat Henk ons wist te vertellen over het monument dat geplaatst is op de plek van de eerste gasboring, toevallig reden we daar op de heenweg langs en vroegen we ons af wat dat was. Ook vertelde hij over de communistische achtergrond van de oostelijke regio in Groningen en dat dat de medeoorzaak is van de hoge werkloosheid. Wat Henk ook nog wist te vertellen, was dat er van Groningen een bus gaat naar Bremen…voor 10 euro per rit.

2863360845

 

In Groningen aangekomen bedankten we Henk voor de rit en vertrokken we te voet naar ons Airbnb-adres op de Poelestraat. Onze host bleek een roeierd bij de roeivereniging Aegir waar we constant aan herinnerd werden door kalenders, kussenslopen, foto’s en roei-instructies. Hij gaf ons wat uitleg en daarna verliet hij zijn huis om het weekend te spenderen bij zijn oude studentenvereniging. De locatie van het appartement had niet beter gekund. We wilden een weekend eten, drinken en stappen en we zaten echt middenin het uitgaanscentrum van Groningen. Alle kroegen letterlijk op 10 meter loopafstand. Het leek erop dat Groningen niet zou onderdoen voor Bremen. De stad voldeed dan wel niet aan twee van onze eisen: het moest in het buitenland zijn, en we mochten er alle vier nog nooit geweest zijn. Maar nood breekt uiteindelijk wetten.

Uiteindelijk hebben we toch een heerlijk weekend gehad in Groningen. We hebben een kroegentocht gehouden en we zijn zaterdag gaan eten bij een Japans/Koreaans restaurant om de hoek. Waar we flink zaten af te geven op tofu en I. uiteindelijk tofu op haar bord kreeg vanwege een verkeerd geplaatste bestelling. Ik geloof dat de serveerster nog nooit zo’n negatieve reactie heeft gekregen toen ze tofu op een tafel neerzette. Allemaal in koor met bijbehorend vies gezicht: “Tofu???”.

Uiteindelijk hoefden we ook niet veel geld uit te geven aan een treinkaartje, aangezien Kruidvat deze week een actie heeft waarbij je een treinkaartje kunt kopen voor € 13,99 waar je onbeperkt mee kunt reizen.

Al met al was het een geslaagd weekend dat iets duurder is geworden dan we hadden begroot. De volgende trip wordt Praag…met het vliegtuig.

Nog even een overzicht van de bezochte kroegen in Groningen en daarbij een korte recensie:

Twister: 
We gingen hier vrij vroeg heen en het was nog rustig. De wijn was er niet te zuipen, maar verder waren het publiek en de muziek vrij gemengd. Ook een vrij ruime tent, zodat er ook ruimte is om te dansen.

De Negende Cirkel:
Typische studentenkroeg met een gemiddelde leeftijd van 18, veel vereniging mensen met jasje en dasje. Wel frappant dat de muziek eerder gericht was op wat ouder publiek. Zo kwam bijvoorbeeld Tarkan voorbij! Ik was helemaal in mijn element.

Het Feest:
Even binnen geweest, twee liedjes aangehoord. Beide liedjes waren Nederlandse hosmuziek. Snel weer weggegaan.

Het Pakhuis:
Super leuke tent met veel verschillende muziekstijlen door elkaar. 90’s, pop, rock, r&B, alles kwam voorbij en dat was voor ons wel leuk. Verder lag de gemiddelde leeftijd iets hoger, rond de 25. We hebben er de rest van de avond doorgebracht en flink veel gedanst. Ik kreeg nog een glas rode wijn over mijn vintage jurk heen en daarna werd ik heel lief geholpen door een medewerkster die er gewoon een halve fles wijn overheen kieperde. De jurk is enigszins gered, maar mijn schoenen heb ik weggegooid. Opvallend was ook de hoeveelheid mannen die om ons heen stond. Het leek erop dat Het Pakhuis misschien een plek is waar mannen heen gaan voor een makkelijk verzetje.

Enzo:
House/dance club waar het publiek wat meer gemengd is qua afkomst. Ik vond het redelijk sfeerloos.

Warhol:
Een tip van een aantal mensen die we spraken. De tent is leuk ingericht met een boven verdieping waar gedanst wordt. Toen wij er waren was het vrij rustig en de muziek was wat suf. Indiepop/rock waar je niet echt goed op kon dansen. Publiek was gemengd, maar er liepen wat bonafide rockers en hipsters rond. Ook hier weer een roeivereniging met de komische ondertitel “erowtisch”.

De Drie Gezusters:
Als vier gezusters moesten we natuurlijk naar de drie gezusters. Het mag dan wel de grootste bar van Europa zijn. Het is ook meteen de meest foute bar van Europa. Ik trok deze plek heel erg slecht. Het was te groot en te onoverzichtelijk en alle muziekstijl klonken door elkaar. Op de bovenverdieping was het erg druk en daar waren allemaal inhoudlozen aan het dansen op “jouw bil is een krokodil”.

 

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s